Jak połączyć dwa komputery kablem sieciowym w Windows 10?

W dzisiejszym, w pełni scyfryzowanym świecie, umiejętność sprawnego zarządzania danymi i urządzeniami jest na wagę złota. Opanowanie tej umiejętności może być równie satysfakcjonujące, co udane Łączenie 2 komputerów przez kabel sieciowy, a z pewnością bardziej praktyczne w codziennym życiu. Choć chmura i sieci bezprzewodowe zdominowały naszą codzienność, istnieją sytuacje, w których stare, dobre połączenie kablowe jest niezastąpione. Wyobraźmy sobie scenariusz: trzeba szybko przenieść kilkadziesiąt gigabajtów danych z jednego komputera na drugi. Wysyłanie tego przez internet byłoby czasochłonne i nieefektywne. A może planujemy wieczór z grami w trybie multiplayer ze znajomym, ale nasze połączenie Wi-Fi bywa kapryśne? Właśnie w takich momentach bezpośrednie połączenie dwóch komputerów za pomocą kabla sieciowego (Ethernet) okazuje się rozwiązaniem idealnym – szybkim, stabilnym i bezpiecznym. Ten artykuł to kompleksowy przewodnik, który krok po kroku, w prosty i zrozumiały sposób, przeprowadzi każdego przez proces łączenia i konfigurowania dwóch maszyn z systemem Windows 10. To umiejętność, która może wydawać się skomplikowana, ale w rzeczywistości jest dostępna dla każdego, kto potrafi postępować zgodnie z instrukcjami. Opanowanie jej to prawdziwa supermoc w zarządzaniu domową technologią.

Rozdział 1: Dlaczego warto połączyć komputery bezpośrednio?

Zanim przejdziemy do technicznych szczegółów, warto zrozumieć, dlaczego bezpośrednie połączenie kablowe wciąż ma sens. Główną zaletą jest prędkość i stabilność. Połączenie za pomocą kabla Ethernet, zwłaszcza w standardzie Gigabit Ethernet (1 Gb/s), jest wielokrotnie szybsze niż większość domowych sieci Wi-Fi. W praktyce oznacza to, że plik o rozmiarze 10 GB, który przez Wi-Fi przesyłałby się kilkanaście minut, kablem może zostać skopiowany w mniej niż dwie minuty. To ogromna różnica, szczególnie przy pracy z dużymi plikami wideo, projektami graficznymi czy kopiami zapasowymi całych dysków.

Kolejny argument to bezpieczeństwo i prywatność. Tworząc bezpośrednie połączenie, tworzymy małą, odizolowaną sieć. Dane przesyłane są tylko między dwoma komputerami, bez pośrednictwa routera czy dostępu do internetu. To eliminuje ryzyko, że ktoś niepowołany przechwyci nasze pliki. Jest to idealne rozwiązanie do przenoszenia wrażliwych danych.

Wreszcie, jest to świetna opcja do gier w sieci lokalnej (LAN party). Bezpośrednie połączenie zapewnia minimalne opóźnienia (tzw. ping), co jest kluczowe w dynamicznych grach wieloosobowych. Koniec z lagami i zrywanym połączeniem w decydującym momencie rozgrywki. To także niezawodny sposób na udostępnianie plików, gdy nie mamy dostępu do routera lub internetu, na przykład w podróży czy w miejscu, gdzie sieć jest niedostępna.

Rozdział 2: Niezbędny sprzęt – co przygotować?

Przygotowanie do stworzenia naszej małej sieci jest bardzo proste. Potrzebujemy zaledwie dwóch rzeczy: dwóch komputerów z systemem Windows 10 oraz jednego kabla sieciowego.

Komputery

Każdy współczesny komputer stacjonarny i większość laptopów jest wyposażona w port Ethernet (nazywany też portem LAN lub RJ-45). Wygląda on jak nieco większe gniazdo telefoniczne. Jeśli posiadamy ultrabooka lub nowszy, smukły laptop, który nie ma takiego portu, nic straconego. Wystarczy zaopatrzyć się w prosty adapter USB-Ethernet. To małe urządzenie, które z jednej strony ma wtyczkę USB, a z drugiej gniazdo RJ-45. Działa na zasadzie „plug and play”, czyli wystarczy je podłączyć i system sam je rozpozna.

Kabel sieciowy – prosty czy krosowany?

To najważniejszy element i jednocześnie miejsce, gdzie kiedyś można było popełnić błąd. Istnieją dwa główne typy kabli sieciowych: prosty (straight-through) i krosowany (crossover).

• Kabel prosty służy do łączenia urządzeń różnego typu, na przykład komputera z routerem lub switchem.
• Kabel krosowany był historycznie używany do łączenia urządzeń tego samego typu, czyli na przykład dwóch komputerów bezpośrednio ze sobą.

Na szczęście technologia poszła do przodu. Niemal wszystkie nowoczesne karty sieciowe (produkowane w ciągu ostatnich 10-15 lat) obsługują funkcję o nazwie Auto MDI-X. Ta sprytna technologia automatycznie wykrywa, z jakim urządzeniem ma do czynienia i sama „krzyżuje” sygnał wewnątrz portu, jeśli jest to potrzebne. Dzięki temu, w 99% przypadków, do połączenia dwóch komputerów możemy użyć dowolnego, standardowego kabla sieciowego, który mamy pod ręką – najprawdopodobniej będzie to kabel prosty. Nie trzeba już polować na specjalny kabel krosowany. To ogromne ułatwienie, które sprawia, że cały proces jest prostszy. Dzięki temu Łączenie 2 komputerów przez kabel sieciowy jest zadaniem, z którym każdy sobie poradzi.

Poniższa tabela podsumowuje, jakiego kabla użyć w zależności od sytuacji.

Rozdział 3: Krok po kroku – konfiguracja połączenia w Windows 10

Mając odpowiedni sprzęt, możemy przejść do działania. Proces konfiguracji składa się z kilku logicznych etapów. Ważne jest, aby wykonać je wszystkie w podanej kolejności. Pominięcie jednego kroku może sprawić, że połączenie nie zadziała.

Część 1: Połączenie fizyczne

To najprostszy etap. Wystarczy wziąć kabel sieciowy. Jeden jego koniec należy wpiąć do portu Ethernet w pierwszym komputerze. Drugi koniec należy podłączyć do portu Ethernet w drugim komputerze. Warto upewnić się, że wtyczki „kliknęły” i są dobrze osadzone. Po podłączeniu kabla, przy portach Ethernet na obu komputerach powinny zapalić się lub zacząć migać małe diody. Zazwyczaj są one zielone lub pomarańczowe. Jest to pierwszy, pozytywny sygnał, że połączenie fizyczne zostało nawiązane.

Część 2: Nadawanie tożsamości – ręczna konfiguracja adresów IP

Teraz czas na konfigurację w systemie Windows. Każdy komputer w sieci musi mieć swoją unikalną tożsamość. Tą tożsamością jest adres IP. Można to porównać do numeru domu na ulicy. Aby sąsiedzi mogli się ze sobą komunikować, muszą mieszkać przy tej samej ulicy, ale w domach o różnych numerach.

Gdy łączymy się z internetem przez router, to router automatycznie przydziela adresy IP wszystkim urządzeniom. Działa jak serwer DHCP. W naszym przypadku nie ma routera. Dlatego musimy ręcznie nadać adresy IP obu komputerom.

Należy wykonać te kroki na obu komputerach.

1. Należy otworzyć Ustawienia. Najszybciej można to zrobić, naciskając klawisze Windows + I.
2. Następnie trzeba przejść do sekcji Sieć i Internet.
3. W menu po lewej stronie należy kliknąć Ethernet, a następnie po prawej stronie wybrać Zmień opcje adaptera.
4. Pojawi się nowe okno z listą połączeń sieciowych. Należy kliknąć prawym przyciskiem myszy na ikonę połączenia o nazwie Ethernet i wybrać Właściwości.
5. Na liście trzeba znaleźć i zaznaczyć pozycję Protokół internetowy w wersji 4 (TCP/IPv4), a potem kliknąć przycisk Właściwości.
6. W nowym oknie trzeba zaznaczyć opcję Użyj następującego adresu IP.

Teraz trzeba wpisać odpowiednie dane. Uwaga, dane będą inne dla każdego komputera!

Konfiguracja dla Komputera 1:

• Adres IP: 192.168.100.1
• Maska podsieci: 255.255.255.0 (to pole powinno uzupełnić się automatycznie po kliknięciu)
• Brama domyślna: Pozostaw puste
• Preferowany serwer DNS: Pozostaw puste
• Alternatywny serwer DNS: Pozostaw puste

Konfiguracja dla Komputera 2:

• Adres IP: 192.168.100.2 (ważne, aby ostatnia cyfra była inna niż na komputerze 1)
• Maska podsieci: 255.255.255.0 (musi być taka sama jak na komputerze 1)
• Brama domyślna: Pozostaw puste
• Preferowany serwer DNS: Pozostaw puste
• Alternatywny serwer DNS: Pozostaw puste

Po wpisaniu danych na każdym komputerze należy kliknąć OK we wszystkich otwartych oknach, aby zapisać zmiany. Prawidłowe wpisanie tych adresów jest kluczowe. Jest ważniejsze niż cokolwiek innego w procesie, jakim jest Łączenie 2 komputerów przez kabel sieciowy.

Część 3: Otwieramy się na komunikację – zaawansowane ustawienia udostępniania

Nadanie adresów IP to nie wszystko. Teraz trzeba zezwolić komputerom na wzajemne „odnajdywanie się” i komunikację. Służą do tego zaawansowane ustawienia udostępniania.

Należy wykonać te kroki na obu komputerach:

1. Należy wrócić do okna Ustawienia > Sieć i Internet > Ethernet.
2. Trzeba kliknąć ikonę aktywnego połączenia sieciowego (zazwyczaj nazywa się „Sieć”).
3. W sekcji Typ profilu sieciowego należy upewnić się, że zaznaczona jest opcja Prywatna. Jeśli jest wybrana opcja „Publiczna”, trzeba ją zmienić. Profil prywatny ma mniej restrykcyjne zasady bezpieczeństwa i jest przeznaczony dla zaufanych sieci domowych lub biurowych. To bardzo ważny krok.
4. Teraz należy wrócić do głównego okna Sieć i Internet i na dole strony kliknąć Centrum sieci i udostępniania.
5. W nowym oknie, w menu po lewej stronie, trzeba kliknąć Zmień zaawansowane ustawienia udostępniania.
6. Należy rozwinąć profil Prywatny (bieżący profil). Trzeba zaznaczyć dwie opcje:
   • Włącz odnajdowanie sieci.
   • Włącz udostępnianie plików i drukarek.
7. Następnie należy rozwinąć profil Wszystkie sieci. W sekcji Udostępnianie chronione hasłem trzeba zaznaczyć opcję Wyłącz udostępnianie chronione hasłem.
8. Na koniec trzeba kliknąć przycisk Zapisz zmiany.

Ważna uwaga: wyłączenie udostępniania chronionego hasłem znacznie upraszcza proces. Oznacza to, że aby uzyskać dostęp do plików, nie trzeba będzie podawać loginu i hasła do drugiego komputera. Należy to robić tylko w bezpiecznej, zaufanej sieci, takiej jak nasze bezpośrednie połączenie dwóch komputerów. W sieci publicznej byłoby to bardzo ryzykowne.

Część 4: Jedna drużyna – konfiguracja grupy roboczej

Grupa robocza to prosta metoda na logiczne pogrupowanie komputerów w sieci. Można ją porównać do nazwy drużyny sportowej. Komputery należące do tej samej drużyny łatwiej się odnajdują i komunikują.

Domyślnie system Windows nadaje każdemu komputerowi grupę roboczą o nazwie WORKGROUP. W większości przypadków nie trzeba nic zmieniać. Wystarczy upewnić się, że oba komputery należą do tej samej grupy.

Aby to sprawdzić (na obu komputerach):

1. Należy nacisnąć klawisze Windows + R, aby otworzyć okno „Uruchamianie”.
2. Trzeba wpisać sysdm.cpl i nacisnąć Enter.
3. Otworzy się okno Właściwości systemu. Należy przejść do zakładki Nazwa komputera.
4. Trzeba sprawdzić, co jest napisane obok etykiety „Grupa robocza”. Jeśli na obu komputerach jest ta sama nazwa (np. WORKGROUP), wszystko jest w porządku.
5. Jeśli nazwy są różne, należy kliknąć przycisk Zmień… i wpisać taką samą nazwę grupy roboczej na obu maszynach, a następnie ponownie uruchomić komputery.

Rozdział 4: Dzielenie się zasobami – jak udostępnić folder?

Połączenie jest już skonfigurowane. Teraz czas na jego praktyczne wykorzystanie, czyli udostępnienie plików i folderów. Proces jest bardzo prosty.

Najpierw na jednym z komputerów (np. na Komputerze 1) należy utworzyć folder, który chcemy udostępnić. Można go umieścić na przykład na Pulpicie i nazwać „Wspólne Pliki”.

Aby udostępnić ten folder, należy wykonać następujące kroki:

1. Trzeba kliknąć prawym przyciskiem myszy na folder „Wspólne Pliki”.
2. Z menu kontekstowego należy wybrać opcję Udziel dostępu do, a następnie Określone osoby….
3. Pojawi się nowe okno. Należy kliknąć na strzałkę w dół obok przycisku „Dodaj”, aby rozwinąć listę.
4. Z listy trzeba wybrać pozycję Wszyscy i kliknąć przycisk Dodaj.
5. Pozycja „Wszyscy” pojawi się na liście poniżej. Obok niej znajduje się kolumna Poziom uprawnień. To bardzo ważna opcja, która decyduje, co inni będą mogli robić z plikami w tym folderze.
   • Odczyt: Użytkownik z drugiego komputera będzie mógł tylko otwierać i kopiować pliki z tego folderu. Nie będzie mógł niczego zmieniać, usuwać ani dodawać.
   • Odczyt/Zapis: Użytkownik będzie miał pełną swobodę. Będzie mógł otwierać, kopiować, modyfikować, usuwać i dodawać nowe pliki.
6. Należy wybrać odpowiedni poziom uprawnień (np. Odczyt/Zapis, jeśli chcemy swobodnie przenosić pliki w obie strony).
7. Na koniec trzeba kliknąć przycisk Udostępnij. Po chwili system wyświetli okno z potwierdzeniem i ścieżką sieciową do udostępnionego folderu. Można kliknąć Gotowe.

Udostępnianie plików w ten sposób szybko staje się drugą naturą. Jest to kluczowy element zadania, jakim jest Łączenie 2 komputerów przez kabel sieciowy. Warto pamiętać, że udostępnianie dla „Wszystkich” z pełnymi uprawnieniami jest bezpieczne tylko w naszej małej, odizolowanej sieci.

Rozdział 5: Chwila prawdy – weryfikacja połączenia i dostęp do plików

Wszystko jest skonfigurowane. Czas sprawdzić, czy nasza praca przyniosła efekty. Istnieją na to dwa proste sposoby.

Testowanie połączenia za pomocą polecenia `ping`

Polecenie ping to podstawowe narzędzie diagnostyczne w świecie sieci. Działa jak zawołanie „hej, jesteś tam?” w kierunku drugiego komputera. Jeśli drugi komputer odpowie, to znaczy, że połączenie na poziomie sieciowym działa poprawnie.

Aby wykonać test:

1. Na Komputerze 1 należy otworzyć Wiersz polecenia. Można to zrobić, wpisując „cmd” w menu Start i naciskając Enter.
2. W czarnym oknie wiersza poleceń trzeba wpisać komendę ping 192.168.100.2 i nacisnąć Enter. Pingujemy adres IP drugiego komputera.
3. Teraz trzeba obserwować wynik.
   • Sukces: Jeśli na ekranie pojawią się linie zaczynające się od „Odpowiedź z 192.168.100.2…”, oznacza to, że komputery się „widzą”. Połączenie jest prawidłowe. Otrzymanie takiej odpowiedzi to potwierdzenie, że łączenie 2 komputerów przez kabel sieciowy w Windows 10 zakończyło się sukcesem.
   • Porażka: Jeśli pojawią się komunikaty takie jak „Upłynął limit czasu żądania” lub „Host docelowy jest nieosiągalny”, oznacza to, że gdzieś jest problem. Należy wtedy przejść do rozdziału o rozwiązywaniu problemów.

Dostęp do udostępnionego folderu

Jeśli test ping zakończył się sukcesem, możemy przejść do próby otwarcia udostępnionego folderu.

1. Na Komputerze 2 należy otworzyć Eksplorator plików (można to zrobić, naciskając klawisze Windows + E).
2. W pasku adresu na górze okna trzeba wpisać ścieżkę sieciową do Komputera 1. Ścieżka ma format \\adres_IP. W naszym przypadku będzie to: \\192.168.100.1. Po wpisaniu należy nacisnąć Enter.
3. Po chwili powinno pojawić się okno z zawartością Komputera 1, a w nim nasz udostępniony folder „Wspólne Pliki”.

Aby ułatwić sobie dostęp w przyszłości, można „zamapować” ten folder jako dysk sieciowy. Będzie on wtedy widoczny w oknie „Ten komputer” jako dodatkowy dysk, na przykład Z:. Aby to zrobić, w Eksploratorze plików należy kliknąć „Ten komputer”, a następnie na górnej wstążce wybrać opcję „Mapuj dysk sieciowy”. Wystarczy wybrać literę dysku i wkleić ścieżkę do folderu (\\192.168.100.1\Wspólne Pliki).

Rozdział 6: Gdy coś pójdzie nie tak – przewodnik po rozwiązywaniu problemów

Czasami, mimo wykonania wszystkich kroków, coś może nie działać. To normalne. Poniżej znajduje się lista najczęstszych problemów i sposobów na ich rozwiązanie. To swoista pierwsza pomoc dla naszej małej sieci.

Problem: Komunikat „Sieć niezidentyfikowana” lub test `ping` kończy się niepowodzeniem („Upłynął limit czasu żądania”).

To zazwyczaj oznacza problem na poziomie podstawowym – fizycznym lub konfiguracji IP.

• Sprawdź kabel: Czy jest na pewno dobrze wpięty po obu stronach? Czy diody przy portach Ethernet świecą się lub migają? Czasami kabel może być uszkodzony. Warto, jeśli to możliwe, przetestować inny.
• Sprawdź adresy IP: Czy na pewno nie ma literówki? Czy adresy IP na obu komputerach są różne (np. 192.168.100.1 i 192.168.100.2)? Czy maska podsieci jest taka sama (255.255.255.0)? Warto otworzyć Wiersz polecenia i wpisać komendę ipconfig, aby sprawdzić, jaką konfigurację faktycznie ma komputer.
• Sprawdź sterownik karty sieciowej: W menu Start należy wyszukać „Menedżer urządzeń”. Na liście trzeba rozwinąć kategorię „Karty sieciowe”. Jeśli przy naszej karcie Ethernet jest żółty wykrzyknik, oznacza to problem ze sterownikiem. Można spróbować kliknąć na nią prawym przyciskiem myszy i wybrać „Wyłącz urządzenie”, a po chwili „Włącz urządzenie”.

Problem: Test `ping` działa, ale nie widać drugiego komputera w sieci lub nie można otworzyć udostępnionego folderu.

To klasyczny objaw problemu na wyższym poziomie – najczęściej z zaporą sieciową lub ustawieniami systemowymi.

• Zapora sieciowa (Firewall) – główny podejrzany: Zapora Windows Defender jest bardzo skuteczna i domyślnie może blokować próby połączenia, nawet w sieci prywatnej. Trzeba jej „powiedzieć”, aby przepuszczała ruch związany z udostępnianiem plików.
  • Rozwiązanie: W menu Start należy wyszukać „Zapora Windows Defender”. W oknie zapory, po lewej stronie, trzeba kliknąć „Zezwalaj aplikacji lub funkcji na dostęp przez Zaporę Windows Defender”. Następnie należy kliknąć przycisk „Zmień ustawienia” (może wymagać uprawnień administratora). Na długiej liście trzeba znaleźć pozycję Udostępnianie plików i drukarek i upewnić się, że ma zaznaczone pole wyboru w kolumnie Prywatne. Należy to zrobić na obu komputerach. Rozwiązanie problemu z zaporą jest kluczowym krokiem, aby Łączenie 2 komputerów przez kabel sieciowy mogło w pełni działać.
• Niewłaściwy profil sieciowy: Jeszcze raz należy upewnić się, że profil sieciowy jest ustawiony na Prywatny, a nie Publiczny. To kluczowe dla działania udostępniania.
• Wyłączone usługi systemowe: Aby odnajdywanie sieci działało, kilka ważnych usług systemowych musi być uruchomionych.
  • Rozwiązanie: Należy nacisnąć klawisze Windows + R, wpisać services.msc i nacisnąć Enter. W oknie Usługi trzeba znaleźć na liście następujące pozycje: „Host dostawcy odnajdywania funkcji”, „Publikacja zasobów odnajdywania funkcji”, „Odnajdywanie SSDP” oraz „Host urządzenia UPnP”. Należy sprawdzić, czy każda z nich ma stan „Uruchomiono” i typ uruchomienia „Automatyczny”.

Poniższa tabela to szybka ściągawka, która pomoże w diagnozie.

Podsumowanie: Witaj w świecie małych sieci!

Gratulacje! Po przejściu przez ten poradnik udało się stworzyć w pełni funkcjonalną, szybką i prywatną sieć lokalną między dwoma komputerami. To potężna umiejętność, która otwiera wiele nowych możliwości – od błyskawicznego transferu danych, po organizację niezapomnianych wieczorów z grami.

Najważniejsze jest to, że nabyte tu umiejętności są uniwersalne. Wiedza na temat adresów IP, masek podsieci, ustawień udostępniania i rozwiązywania problemów z zaporą przyda się w wielu innych sytuacjach związanych z sieciami komputerowymi. To solidny fundament, na którym można budować dalszą wiedzę.

Opanowanie tej technologii jest nie tylko praktyczne, ale daje też ogromną satysfakcję. Wiedza na temat tego, jak wygląda łączenie 2 komputerów przez kabel sieciowy w Windows 10, jest niezwykle użyteczna. Witamy w świecie, w którym można samodzielnie tworzyć małe, wydajne sieci.