Każdy webmaster stanie prędzej czy później przed wyborem sposobu zapisywania znaków w dokumentach html. Sposobów „kodowania” jest kilka. Najczęściej można spotykać znaki w
postaci tzw. encji, zbudowanych z symbolu „&” oraz odpowiedniej nazwy, przynależnej każdemu znakowi. Każdy znak ma swój symbol encji, którego sposób zapisania jest bardzo istotny, ponieważ &nazwa; , a &NAZWA; to dwie różne encje i są różnie rozpoznawane przez przeglądarki internetowe.
Innym sposobem zapisywania znaków jest Uincode. Nie ukrywam, że jest to trudny sposób kodowania, ponieważ symbol Uincode składa się z zestawu liczb, które ciężko zapamiętać, w przeciwieństwie do encji.
Oczywiście można też zapisywać znaki specjalne za pomocą klawiatury, jednak należy pamiętać, że każdy znak wpisany na klawiaturze jest dostosowany do zastosowanej czcionki i np. polskie „ą” może różnie wyglądać w różnych czcionkach. Dlatego warto zapisywać znaki specjalne za pomocą Uincode lub encji, które są tak samo rozpoznawane w różnych kodowaniach np. ISO8859 – 1 lub 2 oraz w różnych czcionkach. Oto tabela przedstawiająca najpopularniejsze symbole oraz ich opisy; w postaci encji i Uincode.
