Dostępność Sieci w krótkim znaczeniu to metody oraz różnego rodzaju mechanizmy, mające na celu umożliwienie osobom z różnym stopniem niepełnosprawności dostęp do treści i materiałów publikowanych w Sieci WWW.
Dostępność (ang. Accessibility) to zapewnienie jak najszerszemu gronu użytkowników dostępu do treści publikowanych w Internecie. Zapoczątkowała tą inicjatywę organizacja W3C, powołując specjalną grupę (WAI), stawiając przed nią zadanie stworzenia reguł umożliwiających tworzenie treści dla osób niepełnosprawnych, lecz nie tylko, przykładem mogą być ludzie w starszym wieku.
Robiąc małe podsumowanie, dostępność Sieci dotyczy wszystkich osób, które nie są w pełni sprawne i nie mają możliwości przeglądani lub w pełni sprawnego komunikowania się siecią WWW. Do takich problemów można zaliczyć; problemy wizualne, słuchowe, językowe, poznawcze oraz przyczyny neurologiczne. Dokładny opis, w jaki sposób osoby o różnym stopniu niepełnosprawności mogą używać sieci znajdziemy na stronie .
Pomyślmy teraz! Czy my sami zawsze jesteśmy w stanie w pełni bez jakichkolwiek problemów przeglądać WWW? Otóż, nie. Wiele osób nawet się nie przyzna, że ma problemy z odczytaniem zawartości naszej witryny. Dlatego może tak często zapominamy o tych, którzy mają o wiele poważniejsze kłopoty z dostępem do treści na stronie (takimi osobami mogą być niewidomi, głusi itd.). Wynika to z niewiedzy programistów lub webmasterów tworzących strony. Często zastosowany kod jest tak, przestarzały, że stawia on swego rodzaju barierę, która skutecznie utrudnia w dostępie do treści strony.
Z wprowadzenia dostępności sieci są także korzyści dla osób nieposiadających wspomnianych problemów. Regułą pozwalająca na odniesienie sukcesu w projektowaniu serwisów „dostępnych” jest tworzenie WWW elastycznych do potrzeb i wymagań użytkownika zarówno niepełnosprawnego jak i mającego małe problemy z dostępem do treści na przykład publicznych. Korzyści, jaki nam daje dostępność zostały opisane w artykule http://www.w3.org/WAI/bcase/Overview
Dlaczego to takie ważne?
Internet rozwija się w bardzo szybkim tempie, stał się podstawą w wielu dziedzinach życia człowieka. Aby w pełni zagwarantować, że każdy ma prawo równego traktowania, należy stosować dostępność Sieci w każdym tworzonym projekcie WWW.
Według badań Głównego Urzędu Statystycznego w roku 2002 w Polsce było ok. 5,5 miliona osób niepełnosprawnych. Procentowo jest to około14% Polaków.
Dziś powszechnie wiadomo, że założenie firmy jest jednoznaczne z posiadaniem strony internetowej, teraz zastanów się czy byłoby Cię stać na utratę 14% potencjalnych klientów? Myślę, że nie. Dlatego projektuj swój serwis zgodnie ze standardami organizacji W3C, gdyż są one nieodłącznym elementem dostępności Sieci.
Strony publiczne
Do tej pory w wielu krajach unii europejskiej, jak i w Stanach Zjednoczonych ustalono akty prawne regulujące kwestie dostępu do sieci osób niepełnosprawnych. Zgodnie one nakazują zakaz odmawiania dostępu do zawartości stron publicznych osobom niepełnosprawnym. Początek tych regulacji prawnych dał obowiązujący w USA paragraf 508, który nakazuje stosowania wymagań stawianych przez priorytet 1 WAI (WAI możemy podzielić na trzy poziomy priorytetów, gdzie pierwszy stawia najmniejsze wymagania dostępności, a trzeci jest juz bardzo restrykcyjny w tej kwestii).
Jednak pomimo wprowadzanych nakazów prawnych dostępność stron bardzo kuleje. Paradoksem jest to, że organy państwa, które nakazały stosowania pewnych zasad zgodności z WAI stronom publicznym, same je nie potrafią w praktyce zrealizować (przykładów nie trzeba daleko szukać, gdyż żadna strona rządowa Polski nie spełnia zasad WAI).
Brak umiejętności wykorzystania standardów wymyślonych przez konsorcjum W3C, stworzył nieprawdziwe mity o wykorzystaniu dostępności na stronach WWW. Wszystkie one są nieprawdą, wymyślaną poprzez tych, którzy nie mają zielonego pojęcia o tworzeniu stron i są rodzajem wymówki/usprawiedliwieniem przed nieświadomym klientem.
Jeden artykuł nie potrafi w pełni pokazać, czym tak naprawdę jest dostępność sieci, dlatego jako dodatek do tej treści polecam zapoznanie się z poniższymi źródłami:
–
–
–
–
–
