Parsowanie URLi

Wizerunek naszej strony zazwyczaj zależy od jej wyglądu i przejrzystości. Natomiast wielu z projektantów zapomina o bardzo ważnym szczególe – nawigacji. W tym artykule przedstawię sposób parsowania URLi, aby były przejrzyste i łatwe do zapamiętania.

Standardowe adresy URL nie budzą zachwytu. Próbując przesłać dane metodą GET, w naszych przeglądarkach pojawiają się zazwyczaj mało zrozumiałe znaczki w połączeniu z wpisanymi przez nas wartościami, np.

Jak uniknąć tego typu zapisów? Otóż posłużą nam do tego dwie metody, być może jest ich więcej, ale przedstawianie ich wszystkich mija się z celem. Poniżej można zobaczyć jak będzie wyglądał nasz URL po omówieniu wszystkich zagadnień w artykule:

Jak sami widzicie różnica jest spora. Zastanawiające może być tylko pytanie, po co to wogóle robić? Odpowiedź jest dosyć prosta. Na pierwszy rzut oka wydaje się, że jest to związane tylko z estetyką naszych URLi. To jednak nie stanowi właściwej motywacji dla korzystania z tej metody. Ona ma w sobie coś więcej. Sposób, w jaki odbywa się pobieranie danych z tak złożonego URLa umożliwia nam bardzo dobrą kontrolę nad przetwarzanymi informacjami. Stanowi to swego rodzaju zabezpieczenie przed złośliwymi użytkownikami. Ponadto korzystanie z tak złożonych URLi ma korzystny wpływ na indeksowanie Twojej strony w większości wyszukiwarek internetowych. Podstawowe adresy wykorzystują standardowe zapytania, które niekiedy są pomijane bądź źle interpretowane przez skrypty wyszukiwarek. Zapewne znajdą się i inne pozytywne wskaźniki korzystania z tej metody parsowania URLi, ale wydaje mi się, że te wymienione są już wystarczająco przekonywujące. A zatem do pracy.

Pierwsza metoda

Na dobry początek należy sprawdzić kilka rzeczy, bez których ta metoda nie może się obejść. Otóż bardzo ważne jest, aby włączona była obsługa MultiViews. Gdy tego nie zrobimy, podczas wpisywania bardziej złożonych URLi będzie pojawiał się standardowy komunikat z błędem, że wskazana strona nie istnieje (oczywiście w wypadku, gdy istnieje jakiś plik o podanej ścieżce to zostanie on wyświetlony). Co zrobić, aby ustawić ten element? Jeśli taka opcja nie jest nastawiona domyślnie w konfiguracji Apacha, pozostaje nam tylko samodzielne konfigurowanie plików ‘.htaccess’. Wskazany plik należy umieścić w katalogu głównym naszej strony, gdyż nie jest to konfigurator pojedynczych podkatalogów, a całej struktury katalogów. Warto zwrócić uwagę, iż MultiViews zaczyna działać tylko w wypadku, gdy wskazany przez adres URL plik nie istnieje. Nie będę opisywał do końca sposobu pracy tego mechanizmu, gdyż nie to jest tematem artykułu. Dopowiem zatem, że przykładową treścią pliku ‘.htaccess’ może być, np.

Zaopatrzyliśmy się już w potrzebny element, a więc możemy przystąpić do budowy właściwego skryptu.
Do pracy posłuży nam zmienna PATH_INFO. Zawiera ona w sobie całą strukturę katalogów zawartych w URLu. Dokładniej o tej zmiennej możesz przeczytać w dokumentacji.
Cała konstrukcja pobierania wartości URL będzie polegała na jednej linijce kodu, a mianowicie:

Teraz tablica ‘$sklad_URL’ zawiera poszczególne części naszego URLa. Niestety tak stworzony kod trzeba jakoś zabezpieczyć i odpowiednio wykorzystać. Na dobry początek nastawimy wartość domyślną naszej zmiennej PATH_INFO. Przedstawia się to nastepująco:

W przypadku, gdy zmienna PATH_INFO nie istnieje lub jej wartość przyjmuje wartość katalogu głównego ‘/’, toteż należałoby wykonać przypisanie wartości domyślnej dla skryptów, np. w celu wyświetlenia nowości. Przypisujemy zatem zmiennej PATH_INFO wartość ‘/news’.
Poprzez opracowany kod możemy już korzystać z URLi w postaci, np.

Jak jednak używać skonstruowanego kodu? To już zależy od fantazji i upodobać programisty. Takim najprostszym przykładem może być np. w pliku ‘index.php’ utworzenie kodu, który dołącza do siebie plik o nazwie przechowywanej w pierwszym parametrze adresu, czyli w tym wypadku ‘news’. Następnie za pomocą warunków możemy wykonać polecenie przechowywane w drugim parametrze adresu – ‘pokaz’, a jego argumentem może być trzeci parametr – ‘6’. Jak widać istota korzystania z takich URLi nie jest trudna.
Bardziej spostrzegawczy zauważą, iż otrzymany do tej pory format adresu URL nie jest jeszcze tym ostatecznym, na który oczekujemy. Otóż pytaniem pozostaje jak uniknąć zapisu pliku ‘index.php’, który zupełnie nie pasuje do naszego adresu. Posłuży nam ku tym celom jeszcze raz plik ‘.htaccess’.
Na początku umieszczamy w katalogu głównym plik, np. ‘news’ (nie zapisujemy rozszerzenia). Następnie otwieramy plik ‘.htaccess’ (umieszczony w tym samym katalogu co plik ‘news’) i umieszczamy w nim fragment kodu:

Teraz zmieniła się także nieco konstrukcja skryptu odczytywania danych. Dla przykładu mogę podać taka metodę: w pliku ‘news’ wprowadzamy kod, który jest odpowiedzialny za wyświetlanie nowości. Następnie posługujemy się adresem:

Różnica polegać będzie na tym, że teraz parametr ‘news’ jest nazwą pliku, a zatem pierwszym parametrem w tablicy ‘$skl_URL’ jest ‘pokaz’, a nie jak miało to miejsce wcześniej – ‘news’.
Jak widać osiągnęliśmy już zamierzony cel. Oczywiście wskazane przez mnie sposoby korzystania ze skryptu nie są narzucone i można opracować własne. Ważne jest, aby pobierane dane były prawidłowo rozpoznawane.

Druga metoda

Oprócz poprzedniego sposobu, znana mi jest także metoda uzyskania podobnego efektu, oparta o bibliotekę ‘mod_rewrite’. Wykorzystuje się w niej jedynie ustawienia plików systemowych Apacha, a mianowicie: ‘httpd.conf’ lub ‘.htaccess’. Aby skorzystać z tego sposobu należy w jednym z wymienionych plików zamieścić taki kod:

Metoda ta opiera się głównie na ukryciu wykonywanego skryptu. Serwer przekształca podany adres URL i wywołuje odpowiednie mechanizmy.

Według mnie obie metody są dobre. Wybór należy do Ciebie.

Warto także dodać, że jako separator danych może także posłużyć inny znak, np. ^, #, !.
Niestety nie można zmienić pierwszego separatora w miejscu oddzielenia nazwy pliku wykonawczego od parametrów:

Pozostaje mi tylko życzyć miłego korzystania z omówionego tematu. Zachęcam również to opracowania własnych metod, przedstawione w artykule są mało wydajne, a przecież istota programowania polega na rozwiązywaniu problemów w jak najlepszy sposób.