Komunikacja w sieci WWW odbywa się za pośrednictwem internetu i jego protokołów komunikacyjnych. Protokół jest zbiorem reguł, które ustalają formaty przesyłanych danych i normują ich transmisję.
Opisują również sposoby postępowania z komunikatami w wypadku błędu. By wymienić dane, komputery podłączone do sieci muszą korzystać z protokołów komunikacyjnych.
Przeglądarka i serwer WWW wykorzystują protokoły Internetu do przesyłania danych mających swój własny format, zgodny z protokołem HTTP (). Aplikacje pracujące z protokołem HTTP wykonują trzy podstawowe operacje: poszukują zasobów, pobierają dane oraz wyświetlają dodatkowe informacje.
W celu odnalezienia danego obiektu w sieci WWW program przesyła informacje o identyfikatorze URL poszukiwanego obiektu za pośrednictwem protokołu HTTP. Jeśli poszukiwanie zakończy się sukcesem to rozpoczyna się pobieranie danych – również przy użyciu protokołu HTTP.
Program otrzymuje też wiadomość o statusie transakcji. Protokół HTTP umożliwia przekazanie informacji zarówno o wynikach poszukiwania obiektu jak i jego transmisji. Połączenia w protokole HTTP są tworzone na czas wykonania pojedynczej operacji. W momencie, gdy zostanie ona zakończona serwer automatycznie przerywa połączenie. Jeśli zajdzie potrzeba pobrania nowej strony – tworzone jest nowe połączenie z serwerem. Taka pojedyncza operacja nazywana jest transakcją.
Obecnie niektóre serwery podtrzymują połączenie, tzn. nie przerywają go bezpośrednio po wysłaniu żądanych danych, domyślając się (i słusznie), że klient za chwilę zażąda danych dodatkowych, dotyczących np. plików z prezentowaną na stronie grafiką.
Transakcja w protokole HTTP dzieli się na cztery etapy
1. Utworzenie połączenia – tworzone jest połączenie TCP/IP (port nr 80) z serwerem WWW.
2. Wysłanie żądania – zazwyczaj jest to żądanie pobrania pliku z serwera WWW.
3. Odpowiedź serwera – serwer wysyła komunikat z odpowiedzią, zawierający kod statusu oraz ew.
dane.
4. Zakończenie połączenia – przerwanie przez serwer połączenia TCP/IP.
